Wysokość odszkodowania i zadośćuczynienia

Powszechnie pojęcia odszkodowania i zadośćuczynienia są używane tożsamo, a zwłaszcza termin odszkodowanie jest nadużywany w ramach języka potocznego. W nomenklaturze prawniczej pojęcia te nie są jednak tożsame.

Odszkodowanie jest przyznawane za szkody majątkowe, czyli takie, które można ściśle określić w pieniądzu np. odszkodowanie za zniszczony samochód, czy zalane mieszkanie. Do tej kategorii szkód należą także koszty opieki nad osobą poszkodowaną, wydatki związane z leczeniem, w tym koszty związane z zakupem leków.

Z zadośćuczynieniem mamy natomiast do czynienia przy szkodach o charakterze niemajątkowym np. złamanie kończyny, błędy medyczne, śmierć bliskiej osoby. We wszystkich podanych przykładach zachodzi problem z wycenieniem szkody. Odnoszą się one bowiem do pewnych negatywnych przeżyć po stronie osoby pokrzywdzonej związanych z doświadczonym bólem, cierpieniem, zmniejszeniem perspektyw na przyszłość. W związku z tym dochodzi do przeliczenia pewnych wartości niematerialnych na wartości wyrażone w pieniądzu.

Art. 445 § 1 kodeksy cywilnego W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

Określanie wartości odszkodowania i zadośćuczynienia

wypadek komunikacyjny

wypadek komunikacyjny

W przypadku wszelkich szkód majątkowych z dużą dozą dokładności udaje się określić wartość szkody. Oczywiście często osoby poszkodowane uważają te wartości za zaniżone. Trzeba jednak brać pod uwagę fakt, że przeważnie zniszczeniu ulegają rzeczy starsze, używane i nie można ich wartości odnosić do cen rzeczy nowych, co niestety często może powodować komplikacje, gdy chcemy je zastąpić rzeczami nowymi. Na szczęście w przypadku szkód komunikacyjnych możliwa jest naprawa bezgotówkowa w pełni obciążająca ubezpieczyciela i dająca poszkodowanemu pewność otrzymania z serwisu w pełni funkcjonalnego auta.

Komplikacje pojawiają się natomiast przy oszacowaniu wysokości zadośćuczynienia. W tych sprawach nie obejdzie się bez wnikliwej opinii biegłego. W związku z tym pojawiają się dwa problemy. Po pierwsze wysokość dochodzonego zadośćuczynienia należy określić w chwili złożenia pozwu, a więc jeszcze przed wydaniem opinii przez biegłego. Po drugie biegły lekarz podaje w opinii jedynie procentowy uszczerbek jaki wystąpił na zdrowiu pokrzywdzonego. W związku z tym należy posiadać pewną wiedzę z zakresu medycyny lub też dostęp do prywatnych lekarzy orzeczników oraz pewną ilość doświadczenia z zakresu spraw odszkodowawczych, aby poprawnie dokonać oszacowania wartości przedmiotu sporu. Tym samym pomoc profesjonalnego adwokata okaże się nieoceniona.

Sąd Najwyższy w różnych wyrokach wskazał pewne dyrektywy przy określaniu wymiaru zadośćuczynienia:

„Zadośćuczynienie ma mieć charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić kwoty symbolicznej, lecz musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość.”

„Ustalenie wysokości zadośćuczynienia przewidzianego w art. 445 § 1 k.c. wymaga uwzględnienia wszystkich okoliczności istotnych dla określenia rozmiaru doznanej krzywdy, takich jak: wiek poszkodowanego, stopień cierpień fizycznych i psychicznych, ich intensywność i czas trwania, nieodwracalność następstw uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia (kalectwo, oszpecenie), rodzaj wykonywanej pracy, szanse na przyszłość, poczucie nieprzydatności społecznej, bezradność życiowa oraz inne czynniki podobnej natury.”

„Zdrowie jest dobrem szczególnie cennym; przyjmowanie stosunkowo umiarkowanych kwot zadośćuczynienia w przypadkach ciężkich uszkodzeń ciała prowadzi do deprecjacji tego dobra.”

Napisano w Bez kategorii

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>